پنجشنبه 3 آبان ماه سال 1386
ارامگاه کوروش

محوطه باستانی پاسارگاد در فاصله حدود 135 کیلومتری شیراز و در فاصله سه کیلومتری جاده آسفالته شیراز به آباده قرار دارد. دشتی که پاسارگاد در آن واقع شده، به نام دشت مرغاب نامیده می شود و مساحتی تقریبا 20*15 کیلومتر و ارتفاعی حدود 1200 متر از سطح دریا دارد.

 

 

به دلیل وجود رودخانه پلوار در این دشت؛ جلگه مرغاب همواره بارور و نشیمنگاه اقوام مختلف بوده است. پاسارگاد بر خلاف تصوری که در میان عامه مردم وجود دارد؛ تنها یک مقبره نیست، بلکه مجموعه ای است گسترده از کاخ ها و بناهای گوناگون که در تمام دشت پاکنده شده اند.

 

بخشی از محوطه تاریخی پاسارگاد

 

کاخ های پاسارگاد، 2500 سال پیش به دستور کورش کبیر بنا شده است. ارامگاه کورش، کاخ اختصاصی کوروش، نقش انسان بالدار، کاخ بار عام کوروش، کاخ تشریفات و ساختمان مذهبی (آتشکده) از ساخته های باقی مانده در این مجموعه تاریخی است. 

اما شاید مهم ترین اثر و در واقع شناخته شده ترین اثر موجود در پاسارگاد همان مقبره کورش کبیر باشد که به دستور خود او برای خاکسپاریش ساخته شده و بعد از 2500 سال همچنان پابرجا و استوار باقی مانده و همچون نشانه ای از عزت و عظمت ایران خودنمایی می کند. گستردگی بناها و کاخ ها بسیار زیاد بوده به نحوی که به نظر آنوبانینی برای بازدید از همه آنها به چندین ساعت زمان نیاز است، فاصله بناها از همدیگر در مقیاس کیلومتر بوده و به همین دلیل مسیرهای آسفالتی در میان کاخ ها پیش بینی شده که بازدیدکنندگان با اتلاف وقت کمتری موفق به بازدید محوطه شوند.

 

 

 

بخشی از محوطه تاریخی پاسارگاد

 

بخشی از محوطه تاریخی پاسارگاد

 

در پاسارگاد سه کتیبه از کوروش کبیر به یادگار مانده است که این محل را از این نظر نیز بی همانند می کند. بر سر ارامگاه کورش در پاسارگاد سنگ نوشته ای هست که بر آن نوشته شده است: “ای انسان هرکه بخواهی باشی و از هر جا که می آیی بدان که من کوروش بنیانگذار امپراتوری ایران هستم. بر این توده خاکی که جسدم را پوشانیده است رشک مبر”.

9:13 PM | مینو | تاریخی

در قرن نوزدهم به علت اشتباهی که محققین در مکان و زمان ظهور زرتشت می نمودند وبرداشت غلطی که درباره قدمت تورات داشتند، این نظریه بیشتر رواج داشت که ادیان بابلی وعبری در شکل گرفتن دین زرتشت موثر بوده است. به نظریه دارمستتر اشاره شد که اوحتی معتقد بود گاتاها تحت تاثیر فیلون یهودی درقرن اول مسیحی تنظیم گردیده است. اگرظهورزرتشتوتنظیم گاتاها را در کناربابل، یعنی اذربایجان غربی وحدود قرن ششم ق.م تصور کنیم مسلما می بایستی تحت تاثیرفرهنگ بابلیان و اشوریان وافکار پیمبران بنی اسرائیل قرار گرفته باشد

لینک دانلود کتاب

http://www.freewebs.com/parviz_r/ashtiyani.pdf

چو ایران نباشد تن من مباد

بیش از انکه به گفتگو در باره جستار هخامنشیان واریایی بودن انها بپردازم، کوتا سخنی درباره پیدایش ئاژه ایران، نامی که بر سرزمین کهن سال ما گذاشته شده می گوییم: باید دانست این واژه بسیار کهن است و همانند خود اریایی ها زندگی بس درازی دارد وزبانهای هندوایرانی به شکل (ایریه) و(اریه) که به معنای ازاده ونجیب است به کارمی رقته ونامی است که هندوها وایرانیان باستان به خود میدادند درسنگ نوشته های هخامنشی (اریانام)،(  ایران) واریان ودر شاهنامه استاد سخن روانشاد فردوسی (ایران) امده است. در سنگ نوشته های هخامنشی، داریوش خودرا اریایی می خواندونیای پنجم داریوش، (اریارمنا) نام داشته است (برای اگاهی بیشتر بنگرید به تاریخ ده هزار ساله ایران، جلد یکم نوشته نگارنده)واینک می پردازیم به تاریخ فرهنگ و تمدن ایرانیان

لینک دانلود کتاب فوق

http://www.freewebs.com/parviz_r/tamadon%20iran.pdf

داریوش بزرگ در سنگ نبشته اش که حوالی سال 520 پیش از مسیح بر دل کوه بغ استون (بی استون ) نقش کرده خودش را «هخامنشی ، پارسه ئی ، ایریه ئی» نامیده  است ، ازمنطقه ی پارس، ازنژاد اریه.

«اریه» که اکنون «اریا» تلفظ میشود اسم مفرد است ، وجمع ان درزمان ساسانی «ایران» تلفظ می شده است. شاپور بزرگ ساسانی در سنگ نبشته اش خویشتن را شاه ایران وان ایران نامیده است. ان ایران به معنای «غیرایران» است که تلفظ امروزینش «غیراریان» است «ان ایران» اقوام غیراریائی درون مرزهای کشور ساسانی بوده اند، و منظور از انها مشخصا سامی ها و ارامی های میان رودان (عراق کنونی و بخشی از سوریه ی کنونی ) است، و همچنین ترکان بیابانهای شرقی دریای خزر تا نواحی جنوب غرب دریاچه ارال و کرانه های سیر دریا درشرق سغد. این سرزمینها اکنون نیمه شمالی ترکمنستان ونواری باریک در شرق اوزبکستان را تشکیل میدهد.

لینک دانلود کتاب فوق